Whiplash

Filmreview: Whiplash

Er zijn veel dingen die we tof kunnen vinden aan Whiplash van schrijver Damien Chazelle. Maar het mooiste is waarschijnlijk hoe clean de film is. Chazelle heeft alle bullshit om het verhaal weggewerkt en heeft zich alleen maar gefocust op hetgeen waar de film over gaat: Obsessie.
Het vindt allemaal plaats in het Schaffer Conservatory of Music in New York. Andrew (Miles Teller) is een eerstejaars student die het wil gaan maken als drummer. Zijn droom is om de grootste drummer ooit te worden. Zijn obsessie is om groter dan groot te worden. Net als zijn idool Buddy Rich.

Nazi eerste klas

Er staat alleen een iemand in de weg om die grootheid te bereiken: Fletcher (J.K. Simmons). Fletcher is een muziekleraar die waarschijnlijk een eerder leven heeft gehad als leidinggevende bij de SS. Een nazi eerste klas. Hij pusht Andrew continu over zijn grenzen heen en doet dat door middel van geestelijke mishandeling. Soms ook een tikkie hier en daar.
Beide heren zijn nou niet bepaald personen die je leuk vindt. Het zijn wel personen die erg gedreven zijn en waardoor je een bepaald soort respect krijgt voor beiden.

Fletcher is een lul eerste klas. Hij wil dat zijn muzikanten de allerbesten ter wereld worden, maar heeft daar een aparte techniek voor: hij mishandelt ze verbaal en zoekt naar hun zwaktes. Als hij die eenmaal gevonden heeft breekt hij ze af tot op het bot. En denk maar niet dat hij van plan is om dat geknakte moraal weer op te bouwen.
Andrew is een makkelijk doelwit. Naast het drummen heeft hij niet echt een leven ofzo. Hij gaat zo af en toe eens met zijn vader (Paul Reiser) naar de film en hij heeft een fling met een bioscoopchickie genaamd Nicole (Melissa Benoist). Verder is het alleen drummen, drummen en drummen. Precies het sterke punt van deze film.

Teller moet zijn vriendelijke voorkomen een beetje afbreken om de rol van Andrew goed te kunnen spelen, maar hij doet het met overtuiging. Met rollen in Divergent en Footloose weet je al dat hij dit aankan, maar toch. Het lieve jongenssyndroom blijft aan hem plakken.

Terechte Oscarwinst

Simmons kennen we natuurlijk wel van de Spiderman films en vooral van Oz en The Closer. Maar mensen, dit is wel de rol van zijn leven. Was je vroeger niet snel bang van een leraar? Dit is een echte motherfucker. Een geheel terechte Oscarwinst voor beste mannelijke bijrol.

Whiplash is heftig! Deze film is anders dan alle andere films over muzikanten die hun ergste nachtmerrie overwinnen. Het brede scala aan prachtige muziek die er in voorkomt werkt zeker mee aan de intensiteit van de film.
In 2013 begon Whiplash als een korte film die ook Simmons in de hoofdrol had als meedogenloze band-instructeur. Niet alle korte films kunnen de sprong naar een lange speelfilm maken, maar Chazelle zag dat er meer in zat. En hij had gelijk.

Bekijk de trailer!

1 reactie

  1. Monique van den Ham

    Gisteren deze film gezien en al de hele dag in de ban er van. Een van de beste films die we in tijden gezien hebben.

Reageer

Je emailadres zal niet gepubliceerd worden