mishagordin

Oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid

De burger is elke vorm van macht verloren. Onze volksvertegenwoordigers vertolken niet langer de wensen van de man op de straat, maar de belangen van de partij en de verscheidene baantjesmachines en netwerken die eraan vasthangen. Dit is niet van de ene op de andere dag ontstaan, dit is niet gecreëerd door een duistere macht, Bilderberg of ‘nieuwe wereldorde’, dit is de manier waarop de politiek zich heeft ontwikkeld in de Westerse samenleving. Een natuurlijk proces in een maatschappij waar uiterlijk vertoon, financiële vooruitgang en verkoop-psychologie boven inhoud, maatschappelijke cohesie en normen zijn komen te staan.

Daarbij biedt de huidige kluwen aan sociale netwerken en verdere media een prima vehikel om het bedrog te verspreiden en in stand te houden. Want die lieve meneer Timmermans kan bijvoorbeeld dan wel glashard hebben zitten liegen over ‘dat tuig in Oekraïne’ –wat hulpverleners bleken te zijn- en daar een leuke baan aan hebben overgehouden, maar dat zien we toch niet op het nieuws? Dus zal het wel niet waar zijn toch? En zo zijn we in slaap gesust. Het grootste deel van ons heeft nog altijd vertrouwen de politiek, dat ze ‘het beste met ons voorhebben’, omdat je anders maar cynisch bent. Maar waar blijkt dat nog uit? En als hier nu blijkt dat dat vertrouwen onterecht is, wat is dan de enige resterende optie? We zetten even wat feiten op een rijtje:

De Europese grondwet

Toen we in 2005 met 61% tegen een Europese Grondwet stemden, werd die via enkele schimmige constructies en ‘het verdrag van Lissabon’ toch doorgevoerd. Dit is direct misschien wel het meest schrijnende voorbeeld van hoe ons de macht is ontnomen. Ons referendum was pas gehonoreerd als wij hadden gestemd wat de politiek wilde en verwachtte dat we zouden stemmen. Het was een wassen neus. Zo zijn er meer zaken te noemen waardoor overduidelijk vast komt te staan dat onze volksvertegenwoordigers die titel helemaal niet meer waardig zijn.

De feiten zijn overduidelijk, maar door de stortvloed aan berichtgeving en stemmingsmakerij die dagelijks op ons afkomen soms moeilijk te onthouden. We zullen ons nu richten op Nederland. De kern van ons democratische systeem is dat wij stemmen op een partij waarbij we ons thuis kunnen voelen, op basis van de normen waarop de partij in gesticht. Uiteraard moeten er compromissen worden gesloten om uiteindelijk tot beleid te komen, maar de kernwaarden zouden vast moeten staan en doorslaggevend moeten zijn. Dat zijn ze echter geenszins meer.

Lak aan partijprincipes

Stemde u GroenLinks omdat ze zo lekker pacifistisch zijn? Toch steunden ze de missie in Afghanistan. Stemde u VVD omdat u liberaal bent? Toch voerde de VVD de laatste 10 jaar zuiver repressief beleid. Bent u PvdA’er omdat de zwakkeren in de samenleving u aan het hart gaan? Dan zal u bedrogen uitkomen omdat de PvdA voor de inperking van vrije artsenkeuze was en het netwerk rondom de partij draait op het in stand houden van de zieligheidsindustrie. D66, de studentenpartij bij uitstek, legde het nieuwe leenstelsel geen strobreedte in de weg, ondanks vele demonstraties en petities. De PVV zou alles gaan omgooien zodra ze in de macht kwamen, maar liet alles kapotvallen toen ze daadwerkelijk inspraak kregen.
Conclusie: de kernwaarden en wensen van de achterban worden overboord gegooid zodra er kans bestaat dat men als partij zijnde macht en inkomsten verliest. De burgers, hun normen en waarden, ze zijn alleen nog van een factor van belang wanneer er speeches geschreven worden. De volksvertegenwoordiging is de partijvertegenwoordiging geworden.

Politici verworden tot acteurs

We leven nu dus in een dictatuur van zelfverrijkende politici en lobbies vanuit het bedrijfsleven. Hoewel men het allemaal prachtig verkoopt met inhoudsloze, feitenvrije prietpraat. Ons wordt bijvoorbeeld wijsgemaakt dat het nieuwe zorgstelsel nodig was, omdat de zorg te duur werd. Dit terwijl er monsterwinsten worden gegenereerd, exorbitante bonussen worden uitgedeeld en alleen al bij de vier grootste zorgverzekeraars ongeveer 500 miljoen werd uitgegeven aan reclame en ‘klantenbinding’.

Ander voorbeeld: verkeersboetes zouden dienen om de verkeersveiligheid te verbeteren, terwijl er geen enkel wetenschappelijk bewijs kan worden geleverd wat aantoont dat een boete voor 10kmpu te hard tijden ook daadwerkelijk effect heeft op rijgedrag. Ondertussen maken deze bekeuringen het grootste deel uit van de gegeven boetes en worden er alleen maar meer uitgedeeld, elk jaar weer. Dat is dan ook de voornaamste functie geworden van onze verkozen politici: leugens rechtpraten en beleid waarvan men weet dat het de burger niet ten goede zal komen verkopen als wondermiddel, zonder feitelijke onderbouwing en met de hete adem van allerlei belanghebbende bedrijven en instanties in de nek. Het zijn niet langer regenten, maar acteurs, verkopers en PR-bobo’s.

De democratie is op. Stuk. Het werkt niet meer en zal nooit meer gaan werken in de huidige setting, het monster houdt zichzelf in stand.

De burger als melkkoe

Aangezien de democratie nu al decennia in deze staat verkeert, mogen we stellen dat in dit systeem de burger nog maar één functie heeft: die van melkkoe. U betaalt voor deze waanzin, met de 50% loonbelasting -of meer- die u afstaat. Dan hebben we het nog niet over de verdere belastingen, zoals meermaals verhoogde BTW, groeiende accijnzen op zo goed alles wat het leven leuk maakt en uiteraard belachelijke concepten als ‘de erfbelasting’ , waardoor u nog eens tussen de 10 en 40 procent van uw zuurverdiende geld (waar u reeds belasting over heeft betaald!) moet afdragen aan vadertje staat. Doet u dit niet? Dan moet u uiteindelijk nog meer betalen.

Als we nog daadwerkelijk inspraak hadden over wat er met dat geld gebeurt was dit tot daar aan toe, maar zoals hierboven uiteen werd gezet is dat niet meer het geval. De enige invloed die wij hadden was het verkiezen van volksvertegenwoordigers die onze belangen behartigden. Dat doen ze niet meer.
Dit is geen democratie, dit is een slavenstaat. En de enige manier om dat nog te veranderen is niet uw stemgedrag omgooien, maar uw visie op uw positie in de maatschappij aan te passen. Afstappen van de afhankelijkheid van de politiek en zelf weer het heft in handen nemen. Daar zal men op sommige punten de wet voor moeten overtreden. Het zij zo.

De oplossing

De uitkomst is dat burgerlijke ongehoorzaamheid nog de enige optie is, willen we ontsnappen aan dit gedrocht van een systeem. We moeten zelf de maatschappelijke taken oppakken die onze overheid laat liggen. Dat zal moeten groeien vanuit individuen die op lokaal niveau actie ondernemen, wat uiteindelijk het hele volk zal tonen dat de macht wel degelijk bij ons kan liggen. We hebben het slechts uit handen gegeven. Laten we zelf politici confronteren met de gevolgen van hun beleid. Niet langer leunen op een bestuur dat onze behoeften niet als prioriteit beschouwt, maar het heft in eigen hand nemen. Zelf onrecht aanpakken. Zelf onze buurt veilig houden. Zelf jihadisten aanpakken, met welke middelen dan ook. Niet alleen die ene keer in de (ongeveer) vier jaar een kruisje gaan zetten, maar onze stem laten horen. Niet op Facebook of Twitter, maar door acties op de straten en pleinen, in massa’s, als één volk achter de individuen die de aanzet gaven. Het systeem dat draait op blind vertrouwen in de politiek en afwachtendheid laten haperen tot het instort.

Natuurlijk zal dit ook negatieve consequenties hebben aangezien niet iedereen in staat is tot het maken van evenwichtige beslissingen, maar het is een noodzakelijk kwaad geworden willen we deze constante herhalingen van verbroken beloftes en ongebreidelde volksverlakkerij een halt toeroepen. Het zal slechter moeten worden, voor er iets beters kan ontstaan. Zoals altijd het geval is bij revolutie zullen er onlusten zijn. Het staat vast dat dit gepaard zal gaan met geweld en ellende. Dat schrikt ons af, omdat het niet is wat ons geleerd is. Wij menen dat dialoog en rust ons altijd weer zullen beschermen zoals ze dat altijd deden, maar die wapens zijn tegen ons gekeerd.

Onze stem wordt niet meer gehoord, de rust laat ons slechts slapen in de waan ‘dat het allemaal best okay is zo’ en onze vrijheden worden tegen ons gebruikt door lieden die diezelfde vrijheid verachten en willen afbreken. Onze instelling van ‘het gaat toch best goed zo’ zorgt ervoor dat we met steeds minder genoegen nemen, tot we uiteindelijk vergeten hoeveel beter het zou kunnen zijn.
Dialoog en rede moeten weer kracht worden bijgezet door onze paraatheid tot opoffering en zuiver lef. Lef om op te staan en te zeggen: wij zijn meer dan slechts een bron van inkomsten. Zonder dat rest slechts de langzaam verstikkende greep van het huidige systeem, tot alles wat wij belangrijk vonden is wegbezuinigd en verkwanseld ten gunste van the lucky few en zielige minderheden.

Sta op mensen. Al doet u maar één ding dat ingaat tegen dit regime, doe het. Offer uw belang op voor dat van dit land en uw naasten, dan zal er met tijd verandering komen. Nu is alles nog vrijblijvend voor de machthebbers, zodra u deze woorden tot uitvoering gaat brengen niet meer. Dan zal verandering ook voor hen noodzaak worden, net zoals het dat voor ons inmiddels bijna is.
They can’t arrest us all.

1 reactie

  1. En zo is het!
    We moeten opstaan

Reageer

Je emailadres zal niet gepubliceerd worden