a_sole_protester

Fuck the system!

Kledingcrisis is een woord dat iedere vrouw bekend voorkomt. Je hebt nauwelijks nog ruimte om je sokken ergens in de kast te proppen en toch beweer je bij hoog en bij laag dat je niets hebt om aan te trekken. Met de komst van de metroman zal dit overigens een hoop mannen ook niet vreemd in de oren klinken. Nu is er in Den Haag een dame die sinds 1 januari dit jaar dezelfde jurk draagt. Om hygiënische overwegingen is het niet exact dezelfde jurk, maar wel hetzelfde model. Ze doet dit om aandacht te vragen voor de moderne slavernij. Kinderen die worden afgebeuld in fabrieken en vrouwen die tegen hun zin, geld moeten verdienen in bordelen. Zij heeft zichzelf opgelegd, een jaar lang ergens geen keuze in te hebben. De jurk dus.

Uiteraard komt dit nog niet in de buurt van het leed dat elders op de wereld, waar ze het écht slecht hebben, geleden wordt. Maar de dame in kwestie is in ieder geval moedig genoeg het onder de aandacht te brengen. Des te groter was mijn verbazing, toen ik onder het bewuste artikel alleen maar reacties las, van mensen die het duidelijk niet begrepen. “Gatver, dat wijf zal wel stinken”, “Net alsof die hoeren daar iets aan hebben” (ik vind vooral de woordkeuze in deze prijzenswaardig) en de beste “Dan heeft ze zeker zo’n jurk aan, die door een Chinees van 5 genaaid is, hahaha!” De internethooligans lieten zich weer prachtig gelden.

Bier

Het zijn momenten zoals deze dat ik me bewust wordt van hoe ongelooflijk fucked up onze prioriteiten zijn. Ik zeg ‘onze’ omdat de uitzonderingen nauwelijks vindbaar zijn. We zijn allemaal te druk met andere dingen. Kattenplaatjes, fail-filmpjes en kansloze hypes. We doen alleen mee aan internetacties als er wat te winnen is. We willen bier drinken en kut roepen en ons vooral niet druk maken om het leed dat overal op de wereld plaatsvindt.

Tieten

Wanneer één of andere huisvrouw, die zich te pletter zit te vervelen omdat haar kinderen pas om 15:00 uit school komen en het huis al zestien keer gepoetst is, verzint dat het leuk is om allemaal onze cupmaat op Facebook te knallen, doen we er massaal aan mee. Ja, zelfs sommige mannen zijn aan het meten geslagen en deden me bij tijd en wijlen pijnlijk beseffen dat ik op dat gebied écht niet vooraan heb gestaan, als ik zelfs dan het onderspit moet delven.

Maar dat terzijde. Deze actie was bedacht om borstkanker onder de aandacht te brengen. Iedereen deed er vrolijk aan mee, terwijl 90% van de mensen niet wist waar het over ging. Zodra we flessen wijn kunnen winnen door een ander uit te dagen zichzelf te lanceren in een, door kleuters ondergepiest watertje, staan we vooraan. Waarschijnlijk wist de helft van de mensen niet, dat het onder de aandacht brengen van ALS, het doel van deze strontvervelende, Facebookvervuilende actie was.

Monsanto

Maar waar zijn we om deze vrouw, die écht een aanpassing maakt in haar leven om dingen aan de kaak te stellen, een hart onder de riem te steken? Waar zijn we als het gaat over Monsanto, dat gestaag onze grenzen bereikt? Waar zijn we als één of andere patjakker het in zijn bol gehaald heeft om zaadjes (hahaha, ze zei zaadjes) te kunnen patenteren?

Moeten we nu niet massaal in protest? De barricade op? Doen wat belangrijk is?
Of is een flesje wijn, belangrijker dan je vrijheid?

Reageer

Je emailadres zal niet gepubliceerd worden