PMRC

Rolmodel Lil’ Kleine bezorgt ouders een rolberoerte

De artiest met de meest irritante artiestennaam van het moment, ligt onder vuur. Niet vanwege het tweetalige pleonasme in zijn naam, maar vanwege de tekst die hij uitkraamt over een neurotisch deuntje. Lil’ Kleine zingt over drank en drugs en Nederland is in rep en roer.

Of je dergelijke plaatjes graag hoort, is wellicht een kwestie van smaak. Het is mijn genre niet en dat zal het nooit worden. Maar ach, al die jaren hardcore feesten bezoeken, heeft bij menigeen in mijn vriendenkring ook voor opgetrokken wenkbrauwen gezorgd. Ieder z’n meug, toch?

Maar dat we massaal roepen dat dergelijke teksten drugsgebruik onder jongeren promoten, is werkelijk te hypocriet voor woorden. Zingen over (of onder invloed van) drank en drugs is waarschijnlijk al zo oud als dat muziek zelf is. Ik citeer met liefde mijn all time favorite: Johnny Cash. Deze ‘man in black’ maakte niet alleen de gevangenis waar hij zong volstrekt belachelijk maar opende de Cocaine Blues met de volgende zin: “Early one mornin’ while makin’ the rounds I took a shot of cocaine and shot my woman down”. De rest van het nummer is een hommage aan drank, drugs en geweld.

En wat dacht je van Nirvana met Rape Me? Doe Maar met Heroïne of Universally Speaking van de Red Hot Chili Peppers? Diverse genres, allen met verwijzingen naar drugs. Natuurlijk zijn er ook nog de, wat subtielere, platen zoals Hotel California van The Eagles of Tambourine Man van Bob Dylan, waarvan beweerd wordt dat het beeldspraak is voor drank- en drugsgebruik. Prima gespreksonderwerpen voor de zaterdagavond onder het genot van een pilsje. Maar het is van alle tijden.

Na een beetje rondvragen tussen de veertigplussers in mijn omgeving bleek dat niemand zich daar eigenlijk aan stoorde, destijds. Of de referentie niet hoorde of wegwuifde, want: “Het klonk toch gewoon lekker?

De betutteling viert weer hoogtij, als we vallen over de songtekst van een liedje wat iedereen over een week of vier, waarschijnlijk alweer vergeten, of uitgekotst is. Pubers drinken en gebruiken drugs. Twintigers drinken en gebruiken drugs. Meer mensen dan je je realiseert, drinken en gebruiken drugs. Dat is nou eenmaal zo en geen radiobeleid of commentaar op songteksten zal daar iets aan veranderen.

We wijzen met de vinger naar vrouwen als Rihanna en Miley Cyrus omdat zij wel eens een blowtje roken en in korte rokjes rondhobbelen. Maar vergeten voor het gemak dat deze vrouwen zich inzetten voor wereldwijde humanitaire hulp, kansen voor meisjes in onderontwikkelde landen, daklozen en de LGBT-community. We benadrukken die dingen, die als excuus voor onze eigen beslissingen kunnen fungeren.

Dus in plaats van te klagen over wat je hoort op de radio, waag eens een poging erover te praten met je kind. Misschien wel onder het genot van het gekraak van een ouderwetse elpee. Trek hem achter zijn computerspelletje vandaan en praat. Leg je zoon uit waarom hij misschien beter geen pilletjes kan aannemen van een vreemde en druk je dochter op het hart, dat comazuipen niet stoer is. Dan zegt jouw kind misschien geen ‘Ja, tegen MDMA’. Of denken ze er in ieder geval over na, voordat ze wat doen.

Kun je ze meteen wat plaatjes uit jouw jeugd laten horen en laten zien dat ook jij uiteindelijk prima opgedroogd bent. Of niet natuurlijk. Maar dat is dan de schuld van Johnny Cash.

2 reacties

  1. Die Wiske heeft zeker zelf geen kinderen?
    Wel eens geprobeerd een goed gesprek met een tiener aan te gaan?
    Alleen een corrigerende riem houdt ze van de dope af.

    Waar Wiske de fout in gaat is dat ze Heroïne van Doe Maar aanhaalt als zijnde een pro-drugs-tekst.
    Dit is echter een enorme aanklacht tegen drugs, die geschreven is om ex-bandlid Joost Belinfante wakker te schudden.

  2. Klopt Rinus, ‘deze’ Wiske heeft zelf geen kinderen. Maar ik ben wel iemands kind, volgens mij kan ik dus prima inschatten waar een kind behoefte aan heeft en wat belangrijk is. Of heb ik mijn recht op een mening verspeeld, omdat ik geen kinderen heb?

    Overigens zeg ik niet dat je met allerlei (hardhandige) middelen je kids er vanaf dient te houden, maar ze voorlichten kan wellicht een hoop schelen, in de keuzes die ze maken.

    Daarnaast ben ik me terdege bewust van de context van Heroïne van Doe Maar (al zou je dat misschien niet zeggen, getuige mijn leeftijd), het was enkel een referentie naar muziek die over drugs gaat. En dat gaat het toch?

    Desalniettemin, bedankt voor je reactie. Altijd fijn als mijn schrijfsels gelezen worden. Wellicht dat ik in de toekomst iets schrijf wat je meer kan bekoren.

Reageer

Je emailadres zal niet gepubliceerd worden